?

هیاهوی روزهای بی نامی

شروع سرخوشی زنی ناشناس بود

در آنسوی خیابان

ویرانه ای

که دریا نیز همبسترش شد ...

هر چه کتاب خواندیم بی هوده بود

خاک گرفت در پس آشتی سوگوارانه ی عروسک ها